ਧੀ ਪਰਦੇਸਣ

ਦੁਖ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ ਦੇ ,ਨਾ ਡੋਬਣ ਨਾ ਤਾਰਦੇ

ਤੇਰੀ ਧੀ ਪਰਦੇਸਣ ਰੁਲਦੀ ਨੀ ਅੰਮੜੀਏ  ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਦੇ 

ਥਾਣੇ -ਕੋਰਟ ਕਚ ਹਿਰੀਆ ਉਜੜੀ ਲੁੱਟ੍ਲੀ ਚੰਦਰੇ ਕੇਸਾਂ ਨੇ 

ਤੂੰ ਸਮਝੇ ਮੈਂ ਸੁਖਾਂ ਵਸਦੀ ਰੋ -ਰੋ ਵਕ਼ਤ ਲੰਘਾ ਉਨੀ  ਆਂ 

ਦਿਨ ਤਾਂ ਭਟਕਦੀ ਕੱਟ ਲੈਂਦੀ ਰਾਤੀ ਜਖ੍ਮ ਰਿਸੌਨੀ  ਆਂ  

ਬੰਨ ਸਬਰਾਂ ਦੇ ਟੁਟ ਗੇ ਅੰਮੜੀਏ ਜਰ ਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਠੇਸਾਂ ਨੇ 

ਤੇਰੀ ਧੀ ਪਰਦੇਸਣ .... ....... ........... .......... ...

ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ ਕਰਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ,ਬੋਟ ਸਾਭਦੀ ਗੈਰਾਂ ਦੇ 

ਪਥਰਾਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਸੁਣੀਦੇ ਆਹ ਪਥਰੀਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ 

ਕਿੰਝ ਮੈਂ ਤਲਾਕ ਬਹਾਲ ਕਰਾਲਾਂ ਚੰਦਰੀਆਂ ਜੱਜ ਦੀਆਂ ਫੀਸਾਂ ਨੇ 

ਤੇਰੀ ਧੀ ਪਰਦੇਸਣ ...... ....... ......... ......... ............. 

'ਸ਼ਿਵ 'ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਮਾਂ ਕੌਣ ਸੁਣਾਵੇ ਕੌਣ 'ਬੁੱਲੇ 'ਦੀ ਕਾਫ਼ਿ ਮਾਂ 

ਧੀ ਨਾਂ ਹੋਰ ਪੰਜਾਬੋਂ ਵਿਛੜੇ ਮੈਂ ਹੀ ਵਿਛੜੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹਾਂ 

ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨਾ ਦਿਸਦਾ ਕਿਧਰੇ ਨਾ ਹੀ ਚਿੰਨ ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 

ਤੇਰੀ ਧੀ ਪਰਦੇਸਣ ......... ..... ....... ....... . ..........

ਸੱਪਣੀ ਵਰਗੀ ਤੋਰ ਨਾ ਰਹਿਗੀ ,ਨਾ ਹੀ ਰੂਪ ਸੰਧੂਰੀ ਓਹ 

ਵਤਨਾਂ ਨੂ ਮੇਰੀ ਲਾਸ਼ ਨੀ ਮਿਲਣੀ ਲਖਾਂ ਕੋਹਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ 

ਪਿੰਡ 'ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ 'ਵਿਹਾਉਂਦੀ ਪੈਂਦੀ ਨਾ ਜਾਨ  ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 

ਤੇਰੀ ਧੀ ਪਰਦੇਸਣ ..................... .......................

ਤਨਹਾ ਗਜ਼ਲ

ਤੇਰਾ  ਮਿਲਕੇ ਵਿਛੜਨਾ ਓਹ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ 

ਜਾਂ ਕੇ ਮੇਰੇ ਦਰਦਾਂ 'ਚ ਮੋਈ ਤੂੰ ਤਨਹਾ ਗਜ਼ਲ ਹੈ 

ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਣੇ ਛਂਡੀਆਂ  ਜਾਂ ਸਾਵਣ ਹੈ ਸਦੀਆਂ ਤੋ ਵਰਿਆ 

ਰੁਖ਼ ਤੋਂ ਪਰਦਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂ ਕੇ ਸੂਰਜ ਹੈ ਚੜਿਆ 

ਹੈ ਹੁਸਨ ਤੇਰਾ ਜਾਂ ਕੇ ਰੱਬ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਜ਼ਲ ਹੈ 

ਤੇਰਾ ਮਿਲਕੇ .... ... ......... ....... .........

ਰਾਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰ੍ਰੁਖਾਂ ਦੀ ਓਟੇ ਮਿਲਣਾ ਓਹ ਤੇਰਾ 

ਪੌਣਾਂ ਦੇ ਝੋਂਕੇ,ਓਹ ਬਾਵਾਂ ਦਾ ਕਸਵਾਂ ਜਿਹਾ ਘੇਰਾ 

ਸੁਣਿਆ ਕਬਰਾਂ ਦਾ ਮਾਤਮ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਅੱਜਕੱਲ ਹੈ 

ਤੇਰਾ ਮਿਲਕੇ .......... .......... ............... 

ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਵਾੜਾਂ,ਵਾੜਾਂ 'ਚ ਉਲਝੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇਰੇ 

ਪੰਧ ਉਮਰਾਂ ਸੱਜਣਾ ਹੁਣ ਤਾਂ ਡਾਢੇ ਲੰਮੇਰੇ 

ਕੱਦ ਵੇਖਾਂਗੇ ਹਾਕਮ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਭਾਰੀ ਵਸਲ ਹੈ 

ਤੇਰਾ ਮਿਲਕੇ ... ........ ....... ............. 

ਹੈ ਯਾਦ ਮੈਨੂੰ ਫੁਲਾਂ ਦਾ ਕਿਰਨਾ ,ਹੱਸਣਾ ਓਹ ਤੇਰਾ 

ਸੀ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਕੋਈ ਮਹੂਰਤ ਮਾਸੂਮ ਚੇਹਰਾ 

'ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾ 'ਨਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਟੁਟੀਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਹੈ 

ਤੇਰਾ ਮਿਲਕੇ ... ......... .......... ........... 

ਜਾਂ ਕੇ ਮੇਰੇ ...... .......... .......... ..........

सदाकत

कहते  है सदाकत को अल्फाज़ दरकार नही होते और झूठ अल्फाजो की पुश्त-पनाही  लेकर भी हरगिज -हरगिज मुकम्मल नही होता ,आज क्यूकर मै अपनी अम्मी से झूठ बोला और बोला भी क्या के एक झूठ की परदापोशी के वास्ते मुझे सो झूठ का इंतजाम करना पड़ा .मुझे काफी सदमा हुआ लेकिन लाजिम था के कुछ एस कदर करा जाए  .

दरअसल ,बात यह थी की मुझे एक दोस्त के तबस्सुम से एक निजी शोबे में कुछ काम-झाम मिलने वाला था ,अम्मी से मैंने चंद रोज़ पहले ज़िक्र किया था लेकिन कुछ वजूहात ऐसी हुई के जो होना था वो हो ना सका .गुज़रे तीन रोज़ से वो मुझसे जवाब -तलब थी के किया हुआ .आखिर आज सुब्ह मैंने झूठ  बोला क़ि वे लोग एक बड़ी रुकुम का एहतमाम मागते है .बतोर जमानत .मुझे उमीद थी के  अम्मी को मालूम है के हम गुरबत के मारे इतना बड़ा एहतमाम नही कर सकते  ,लेकिन यहाँ   मंजर अजीब था ,वो बोली कही से किसी सुरत इंतजाम हो जाए तो ,मै भवर में फस गया के अब किया किया जाए .मै फिर से झूठ के खेमे में था .मैंने कहा ,वे लोग तीन माह तलक अदनी सी तनख्वाह देगे ,तब जाकर अम्मी कही चुप हुई ,लेकिन मेरे अंदर जो तूफां  उठा वो अभी भी आराम फरमा नही हुआ .इससे यह तासुर भी पैदा नही होता के अम्मी दरहकीकत से बेखबर  है ,नही वो भी बा-खबर होगी लेकिन मुदे को कही ना कही दफन करना उसकी भी  मजबूरी थी 

  बात यह है के सदाकत का दामन छोड़ देने से गहरे समन्दर में तो क्या किनारे पर भी डूब जाते हैं    

ਗਦਾਰ

ਜਿਹਨਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸਮਝਇਆ ਅੱਜ  ਓਹੀ ਸਾਡੇ ਸਿਰੇ ਦੇ ਗਦਾਰ ਨਿਕਲੇ  

ਐਵੇ  ਦੁਸਮਣਾਂ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਕਾਤਲ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿਲਦਾਰ ਨਿਕਲੇ

 ਰੱਬਾ ਵੇ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ ਇਤਬਾਰ ਕਿਸੇ ਮਸਤਾਨੇ ਵਰਗੇ ਵੀ ਯਾਰ ਉੱਤੇ 

ਜਿਹਨਾ ਤਾਰਨੀ ਸੀ ਬੇੜੀ  ਲਾਡੀ ਓਹੀ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਦੀ ਯ੍ਲ੍ਗਾਰ ਨਿਕਲੇ 

[ਯਾਲ੍ਗਾਰ -ਲਲਕਾਰ ]

ਝੱਲੇ

ਝੱਲੇ ਹਾਂ ਵੇ ਯਾਰਾ ਸਾੰਨੂ ਝੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦੇ 

ਰੱਬ ਨੇ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਸਾਡੇ ਪੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦੇ 

ਆਖਦਾ ਜ਼ਮਾਨਾ ਭਾਵੇਂ ਡਾਢੇ ਅਣਭੋਲ ਹਾਂ 

ਤਨ ਦੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਤੇ ਰੂਹ ਦੇ ਡਾਢੇ ਕੋਲ ਹਾਂ 

ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਸਾਕ ਕਿੰਝ  ਠ ਲੇ ਰਹਿਣਗੇ 

ਝੱਲੇ ਹਾਂ ...... ......... ......... ......... 

ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖੱਟੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਜੋ ਹਿੱਸੇ ਆਇਆ ਵੇ 

ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀ ਸੀ ਤੂੰ ਹੀ ਮੁੱਲ ਪਾਇਆ ਵੇ  

ਮਾਜ਼ ਣੇ ਸੀ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦੇ 

ਝੱਲੇ ਹਾਂ ......... ....... ............. .........

ਚੱਜ ਤਾਂ ਬਥੇਰਾ ਸੀ ਵੇ ਲਗੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ 

ਪੱਜ ਨਹੀ ਸੀ ਜਾਣਦੇ ਸਾਂ ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਦਾ 

ਕਿਵੇਂ ਖੁਸੀਆਂ ਤੋਂ ਉਣੇ ਦੁਖ ਕੱਲੇ ਰਹਿਣਗੇ 

ਝੱਲੇ ਹਾਂ ......... ......... .......... ...

ਹਾੜੇ ਦਿਲ ਦਿਆਂ ਬੰਜਰਾਂ ;ਚ ਕੂਕੇ dera ਨਾਂ ਵੇ 

ਲੰਘ "ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾ "ਆਵਾਂ ਇਸ਼ਕ਼ ਝਨਾਂ

ਦੇ ਨਾ ਪੈਰਾਂ ਨੂ ਖੜੋਤ "ਲਾਡੀ "ਚੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦੇ 

ਝੱਲੇ ਹਾਂ .......... .......... ........... ........ 

 

ਗਰੂਰ

 " ਐਨਾ ਨੇੜੇ ਆਣਕੇ ਐਨਾ ਦੂਰ ਕਿੱਦਾਂ ਹੋ ਗਿਆ 

ਕਦੀ ਕਦਮਾਂ ;ਚ ਵਿਛਦਾ ਸੀ ਅੱਜ ਗਰੂਰ ਕਿਦਾਂ ਹੋ ਗਿਆ 

ਹਾਲ ਓਏ ਰੱਬਾ !   ਮੇਲ  ਮਸਤਾਨੇ  - ਯਾਰ   ਨੂੰ 

ਜਮਾਨੇ   ਹਥੋਂ  ਲਾਡੀ  ਐਨਾ  ਮਜਬੂਰ  ਕਿੱਦਾਂ  ਹੋ  ਗਿਆ "

ਓਸ ਪਾਰ

ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ ਛੁੱਟ ਗਏ ਪਿਆਰ 

ਰਹਿ ਗਿਆ ਪੰਜਾਬ ਜਿਵੇਂ ਅਧਾ ਓਸ ਪਾਰ 

ਖਾ ਲਿਆ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੇ ਚੋਦਵੀਂ ਦਾ ਚੰਨ ਓਹ 

ਮੁੱਕਣਾ ਨੀਂ ਜੱਗ ਨਾਲ ਮਰਕੇ ਵੀ ਰੰਜ ਓਹ 

ਬਣਕੇ ਮੈਂ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਵਾੜ

ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ .... ..... ........ .... ...........

ਸੁੰਨੀਆਂ ਹਵੇਲੀਆਂ ਨੂ ਮਾਰੀਆਂ ਜਿਓਂ ਸੰਗਲਾਂ 

ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਚੁਬਾਰੇ ਸੁੰਨ ਦਿਲ ਦਾ ਇਹ ਜੰਗਲਾ 

ਕੀਹਨੂ ਦੱਸ ਆਖ ਲਈਏ ਜੁਲਫਾਂ ਖਲਾਰ 

ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ ..... ........ ........ .......

ਸਾਉਣ ਦੀਆਂ ਝੜੀਆਂ 'ਚ ਚੁੰਨੀਆ ਨਚੋੜਦੀ 

ਆਉਂਦੀ ਐ ਹਵਾਵਾਂ ਸੰਗ ਸੁਪਨੇ 'ਚ ਦੋੜ੍ਹਦੀ 

ਵਗਦੀ ਜਿਓਂ ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ

ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ ..... ........ .......... ..........

'ਯਾਰਾਂ -ਮਸਤਾਨੇਆਂ ' ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ 'ਚ ਕੀ ਏ 

ਅਥਰੂ ਹੈ ਆਪ ਜੇਹੜਾ ਪੀੜ ਓਹਦੀ ਧੀ ਏ 

ਹੋਣਾ ਲੇਖਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਏ ਖੱਜਲ -ਖੁਆਰ 

ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ ......... ........... ......... 

ਸਜ਼ਦੇ

ਕਿਥੇ -ਕਿਥੇ ਸਜ਼ਦੇ ਕਰੇਗਾਂ 

ਬੜੇ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਏਥੇ

ਤੇਰੀ ਕਿਰਸ -ਕਮਾਈ ਤੇ ਤੂੰ  ਹੀ ਨਹੀ ਪਲਦਾ

ਫਲਦੀ ਹੈ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾ ਤੇ ਦੁਕਾਨ ਏਥੇ 

ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜੇਕਰ ਗੱਲ ਕੋਈ 

ਕੋਈ ਬੀੜ ਤੇ ਕੋਈ ਦੇਂਦਾ ਸਾੜ ਕੁਰਾਨ ਏਥੇ 

ਮੰਦਰ -ਮਸੀਤ ਓਹ ਨਸੂਰ ਚੁਰਾਸੀ ਦੀ 

ਕਰ ਚੇਤੇ ਰੋਂਦੇ ਨੇ ਅੱਜ ਵੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਏਥੇ 

ਅੱਜਕੱਲ ਬਾਬੇ ਰਫਲਾਂ -ਮਿਸਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ 

ਦੱਸ ਕਿਥੇ ਖੜੇ ਤੇਰਾ ਓਹ ਬਾਹੂ ਸੁਲਤਾਨ ਏਥੇ 

ਆਖਣ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਘੁੱਗ ਵੱਸਦੀ ਬਥੇਰੀ 

ਉਂਝ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਹੈ ਬੀਆਬਾਨ ਏਥੇ 

ਕਿੱਦਾਂ ਜੀਵੇ ਕੋਈ ਏਦਾਂ ਦੇ  ਮੌਸਮ ਅੰਦਰ 

ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ ਵੀ ਬਣ ਜਾਣ ਜਦੋਂ ਤੂਫ਼ਾਨ ਏਥੇ 

यूँ तूफां बनके मेरे पहलू ना गुजर कहीं बिखर ना जाऊ मै 

कौन समझेगा मेरा वो हशर गर मानले बिखर भी जाऊ 

ਜੋਗੀਆ

ਲਭਦੀ-ਮੱਲਦੀ ਪੈੜਾਂ ਆਉਂਦੀ 

ਮੁੜ ਜਾ ਵਾਜਾਂ ਮਾਰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ 

ਗੱਲ ਸੁਣ ਵੇ ਜੋਗੀਆ 

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀਆ 

ਤੂੰ ਖੈਰ ਮੰਗੇਂ ,ਵੇ ਮੈਂ ਖੈਰ ਪਾਵਾਂ 

ਤੇਰੇ ਗਾਸੇ ਦੀ ਬਣ ਖੈਰ ਜਾਵਾਂ 

ਮਰ ਜਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਹਢਾਉਂਦੀ 

ਚਿੱਤ ਲਗਣੀ ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਭਾਉਂਦੀ 

ਗੱਲ ਸੁਣ ਵੇ ਜੋਗੀਆ 

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀਆ 

ਤੇਰੇ ਟਿਲਿਆ ਵੱਲ ਤੋਂ ਵੱਗਣ ਹਵਾਵਾਂ 

ਗਲ ਲੱਗ -ਲੱਗ ਮੈਂ ਆਪ ਰੁਆਵਾਂ 

ਤੂੰ ਰਾਂਝਾ ਮੈਂ ਹੀਰ ਸਦਾਉਂਦੀ 

ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ ਰੁੱਤ ਉਂਗਲਾਂ ਲਾਉਂਦੀ 

ਗੱਲ ਸੁਣ  ਵੇ ਜੋਗੀਆ 

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀਆ 

ਓਹ ਵੰਝਲੀ ਓਹ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ 

ਵਿਛੜ ਗਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕੋਈ ਮੇਲੇ 

ਸੈਦੇ ਦੀ ਬੁੱਤ ਨਾਰ  ਕਹਾਉਂਦੀ 

ਰੱਬ ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀ  

ਗੱਲ ਸੁਣ ਵੇ ਜੋਗੀਆ 

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀਆ 

ਇਤਬਾਰ

ਓਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ਲੋਕੋ ਵੇ ਇਤਬਾਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੀਏ 

ਪਿਆਰ ਨੂ ਵਣਜ  ਬਣਾਵੇ ਜੇਹੜਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੀਏ 

ਸੱਜਣਾਂ ਖਾਤਰ ਸਜਣ ਚੜਦੇ ਯਾਰ ਗਮਾਂ ਦੀ ਸੂਲੀ 

ਵਿਚ ਥਲਾਂ ਦੇ ਸੱਸੀ ਸ੍ਡ੍ਗੀ  ਰੇਸ਼ਮ ਵਰਗੀ ਕੂਲੀ

ਆਖਣ ਨਗਰੀ ਜੋਗੀ ਧਾਇਆ 

ਨ੍ਚ੍ਕੇ ਐਸਾ ਯਾਰ ਮਨਾਇਆ 

'ਬੁੱਲੇ 'ਅੰਦਰੋਂ ਹੋਕਾ ਆਇਆ 

ਇਸ਼ਕ਼ ਝਨਾਂ ਵੇ ਡੁਬਣਾ ਚੰਗਾ ਤਰਕੇ  ਪਾਰ  ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੀਏ 

ਓਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ...........  ............ 

ਤੋੜ ਚੜਾ ਕੇ ਤੋੜੇ ਜੇਹੜਾ ਯਾਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਹੀਏ

ਜੇਸ ਗਰਾਂ ਦੀ ਆਕੜ ਪੈਸਾ ਓਸ ਗਰਾਂ ਨਾ ਰਹੀਏ

ਜੇਹੜੇ ਰੰਨ ਬੇਗਾਨੀ ਝਾਕਦੇ 

ਓਨਾ ਨਾਲ ਕਾਹਦੇ ਸਾਕ  ਨੇ 

ਹੈ ਸਚ ਸਿਆਣੇ ਆਖਦੇ 

ਜੋ ਨਾ ਵਿਚ ਮ੍ਦਾਨੀਂ ਖੜਦੇ ,ਓਥੇ ਵਾਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੀਏ 

ਓਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ......... .......... 

ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੁਸਨ -ਜਵਾਨੀ ਪੈਂਠ ਸਦਾ ਨੀ ਰੈਂਦੀ

ਚੜਦੀ ਸੁਰਖ -ਸਵੇਰਾ ਜਾਪੇ ਆਥਣ ਬਣਕੇ ਲੈਹਂਦੀ

ਓ ਮੌਲਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਈਏ

ਹਥੀਂ ਕਿਰਤ ਕਮਾਕੇ  ਕੇ ਖਾਈਏ 

ਮਾਪਿਆਂ ਚਰਨੀ ਸ੍ਹੀਸ਼ ਨਿਵਾਈਏ

ਮਸਤਾਨੇ- ਯਾਰ ਮਿੱਟੀ  ਦੇ ਬਾਵੇ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੀਏ 

ਓਸ ਬੰਦੇ ............. .......... 

''ਕੀ ਕਰੀਏ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੀ ਹਰਜਾਈ ਨੇ 

ਕੀ ਕਰੀਏ ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾ ਏਸ ਥਾਵੇਂ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ 

ਜਿਥੇ ਸੋਚਾ  ਗਿਰਵੀ ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਕਰਜ਼ਾਈ ਨੇ ''

ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਦਰਿਆ

ਵੱਗਦੇ ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਦਰਿਆ
ਠਲੁਗਾ ਕੌਣ
ਠਲ ਤਾਂ ਲਵੇਂਗਾ , ਤੂੰ  ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ
ਐਪਰ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਬਾਰਸ਼
ਝ੍ਲੁਗਾ ਕੌਣ

       +
ਵਾਫ਼ਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ,ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ
ਐਪਰ ਗਮ ਦੇ ਗਰਾਂ  ਕੱਲੀਆਂ
ਘ੍ਲੁਗਾ ਕੌਣ
       +
ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕਾਫਲੇ ,ਬੜੇ ਨੇ
ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾਂ ਦੇ 'ਲਾਡੀ '
ਐਪਰ ਛੇਕੜ ਤੱਕ  ਨਾਲ
ਚ੍ਲੁਗਾ ਕੌਣ ???
        +

ਕੀ ਤੂੰ ਵੈਰ ਕਮਾਏ

 ਜਿਹੜੇ ਹੱਥ ਸਜਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਸੇ ਹੱਥ ਦੁਆਵਾਂ
ਧਰਤੋਂ ਪੈਂਡਾ ਖੋਹਕੇ ਸਾਥੋਂ ਅੰਬਰ ਵੀ ਨਾ ਦੇਵੇਂ ਸਾਵਾਂ
ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਬਹਿ ਕੇ 'ਲਾਡੀ' ਕੀ ਤੂੰ ਵੈਰ ਕਮਾਏ
'ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰ' ਜਿਉਂਦੇ ਰੱਖੇ ਦੇ ਦੇ ਹੌਂਕੇ ਹਾਵਾਂ