ਆਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮੇ

ਚਿਰੋਕਣੇ ਤੇਰੇ ਹਾਂ                                                 

ਤੇਰੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ 

ਏਸ ਮੁਲਕ ਦੀਆਂ 

ਆਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮੇ 

ਨੋਟਾਂ ਤੋਂ ਵੋਟਾਂ 

ਤੀਕ 

ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ ਤੋਂ 

ਗਰਜਾਂ ਤੀਕ 

ਸੁਆਦਲੇ ਪੈਂਡਿਆ 

ਦੇ ਰਾਹੀਆਂ  ਦੇ 

ਗਾਹੇ 

ਗਰੀਬ ਹਾਂ 

ਪਰ ਜੀਣ ਦੇ 

ਜ਼ਜ੍ਬੇ ਤੋਂ 

ਸਖਣੇ ਨਹੀ 

ਨੀ ਮਾਵਾਂ ਜੇਡ ਗਰੀਬੀ 

ਹੁਣ ਦੁਆ ਨਹੀ 

ਸਰਾਪ ਦੇਦੇ ਸਾਨੂੰ 

ਖਿਲਰਨ ਦਾ 

ਸ੍ਫੈਦ੍ਪੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 

ਚੋ ਉਠਕੇ 

ਗਲਵੇਂ ਤੀਕ 

ਹਥ ਪਾਉਣ ਦਾ 

ਮੁਲਕ ਦੇ ਮਥੇ ਲਗੇ 

ਸਫ਼ੈਦ ਕਲੰਕ ਤੋਂ                                               

ਤੋਖਲੇ ਹੈਂ ਅਸੀਂ 

ਅਸੀਂ ਭਿਖਾਰੀ ਨਹੀ 

ਸਾਡੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ 

ਪੁਛ ਕਦੀ 

ਜੋ ਮਥੇ ਤੋਂ ਤਿਲਕ ਕੇ 

ਏਡੀਆਂ ਤੀਕ 

ਪੂਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ 

ਲਾਡੀ ਹਰ 

ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰ 

ਗਰੀਬ ਦਾ 

ਧੀਆਂ ਧਿਆਣੀਆਂ

ਇਹ ਪੀੜਾਂ ਮਾਏ ਨੀ ਮੈਨੂੰ 

ਵਾਂਗਰ ਧੀਆਂ ਧਿਆਣੀਆਂ 

ਲਗਦੀਆਂ ਨੇ 

ਕੁਝ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਤੇ ਕਈ ਬਾਬਲ ਜਾਈਆਂ

ਕਈ ਨਿਆਣੀਆਂ ਤੇ ਕੁਝ ਸਿਆਣੀਆਂ

ਲੱਗਦੀਆਂ ਨੇ 

ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਂ ਕੋਈ ਆਖੋ ਸੂਂ

ਸਈਓ ਨੀ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੀਓ

ਕੁਝ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਕਈ ਰਾਣੀਆਂ 

ਲੱਗਦੀਆਂ ਨੇ 

ਸਜਦੇ ਕਰ ਕਰ ਰੂਹ ਨੀ ਰੱਜਦੀ 

ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰ ਜਹੀਆਂ ਨੂੰ 

ਕਈ ਲਾਡੀ ਤੇ ਕੁਝ ਧੁਰ ਦੀਆਂ 

ਬਾਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਨੇ 

IF LIKE OR DISLIKE

PLEASE REPORT ME

09653636965

ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਇਤਬਾਰ

ਕਦੇ -ਕਦੇ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਇਤਬਾਰ ਜਿਹਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਏ 

ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹੀ ਹਥ ਜਖਮਾਂ ਤੇ ਧਰ ਜਾਂਦਾ ਏ 

ਰੱਬਾ ਵੇ ! ਦੱਸ ਕੀ ਕਰੀਏ ਮਸਤਾਨੇ ਵਰਗੇ ਯਾਰਾਂ ਦਾ 

ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਲਾਡੀ   ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਏ 

...............

ਲਗਦੇ ਸੀ ਮਾਏਂ ਜੇਹੜੇ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇ 

ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਸਿਵੇ ਦੀ   ਸੁਆਹ ਭਾਲਦੇ 

ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰਾਂ ਪਿਛੇ ਛਡਕੇ ਖੁਦਾਈਆਂ 

ਲਾਡੀ ਬੈਠ ਗਏ ਆਂ ਜਿੰਦ ਐਵੇਂ ਗਾਲਕੇ 

ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ਜਦ ਵੀ ਮੰਗਣ ਲਗੇਂ ਸਾਡੇ ਹੱਕ "ਚ ਤੰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਮੰਗੀ

ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ਜਦ ਵੀ ਮੰਗਣ ਲਗੇਂ

ਸਾਡੇ ਹੱਕ "ਚ ਤੰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਮੰਗੀ                  

ਜੇਹੜੀਆਂ ਤੰਗੀਆਂ ਤੂੰ ਦਿਤੀਆਂ 

ਸਾਡਾ ਓਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤਾਂ ਸਰਦਾ ਨੀ 

"ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ"  ਨੂੰ ਜੀਹਨਾਂ ਨੇ ਸੀ 

ਛਡਿਆ "ਲਾਡੀ" ਓਜੜ ਰਾਹਾਂ ਤੇ 

ਅੱਜ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ 

ਵਿਚ ਬਾਂਹ ਕੋਈ ਫੜਦਾ ਨੀ 

........................

ਕਿਤੇ -ਕਿਤੇ ਵਕਤ 

ਕਿਤੇ -ਕਿਤੇ ਇਨਸਾਨ 

ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ 

ਕਦੇ -ਕਦੇ ਤਲਵਾਰ                                    

ਕਦੇ -ਕਦੇ ਮਿਆਨ 

ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ 

"ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ ਕਦੋਂ ਦੇ 

ਮਾਰ ਜਾਂਦੇ "ਲਾਡੀ "

ਕਦੇ ਕਬਰਾਂ ਕਦੇ ਸਮਸ਼ਾਨ 

ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ 

................

ਕਦੇ -ਕਦੇ ਇੰਝ ਲਗਦਾ 

ਤੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਓਹੀ ਏਂ

ਅਗਲੇ ਪਲ  ਇੰਝ ਲਗਦਾ 

ਨਹੀ ਤੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਏਂ 

ਵੇ ਸਾਨੂੰ ਜੇਹੜੀ ਕੈਦ ਬੋਲੀ                                               

ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਤੇਰੀ ਹੋਈ ਏ 

"ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾ" ਲੇਖੇ ਤਕਦੀਰਾਂ ਦੇ 

"ਲਾਡੀ" ਬਾਝੋਂ ਕਿਧਰੇ ਨਾ ਢੋਈ ਏ 

................

ਹਾਦਸਿਆਂ ਤੋਂ ਉਰੇ ਜਿੰਦਗੀ ਵੀ 

ਕਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦੀ 

ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਾਦਸੇ ਵੀ 

ਹਾਦਸੇ ਨਹੀ ਹੁੰਦੇ 

...............

ਜਦ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰੱਬ ਦਾ 

ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ 

ਤੇ ਮੈ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਸੀ 

ਹੁਣ "ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾ "ਰੱਬ 

ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਵੇ ਤਾਂ ਮੈ 

ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ 

.............

ਕਈ "ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾਂ "ਖਾਤਰ 

ਦੁਨੀਆਂ; ਕਈ ਦੁਨੀਆਂ ਖਾਤਰ 

ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੋੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ                              

ਔਖੀ ਘੜੀ ਨਾ ਦੇਖਣ ਦੇਵੀਂ 

ਵੇ ਸਾਈਆਂ 

ਔਖੇ ਵੇਲੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ" ਲਾਡੀ "

ਮੁਖ ਮੋੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ 

............

ਮੈਂ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ 

ਸਵੈ -ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ

ਐਪਰ ਜਾਪੇ ਮੇਰੇ ਹਰਫ਼ 

ਇੰਨਬਿੰਨ ਤੇਰੇ ਤੇ 

ਢੁਕਦੇ ਨੇ 

ਇੱਕ -ਇੱਕ ਬੰਧ 

"ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ "ਤੇਰੇ ਹੀ 

ਨਾਂ ਬੋਲੇ 

ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਓਂ ਐਬ 

ਮੇਰੇ ਆਹ "ਲਾਡੀ "

ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖਦੇ ਨੇ                                          IF U LIKE OR DISLIKE CALL ME 

                                                                  09653636965

ਨਸੀਬ ਦੇ ਨਸੀਬ

 ਜੇ ਮੰਨਿਆ ਤੇਰੇ ਨਸੀਬ ਦੇ ਨਸੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆਂ 

 ਜਾਹ ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਵੀ  ਸਿਰੜੀ ਸਲੀਬ ਵਾਲੇ ਆਂ  

...

ਤੇਰੀ ਝੂਠ ਦੀ ਅੱਜਕੱਲ ਥਾਂ -ਥਾਂ ਕਦਰ ਪਵੇ 

 ਸਾਡੇ ਸਚ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ  ਪੈਂਦੇ ਜ਼ਰੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆ 

...

ਅਸੀਂ ਮੋਇਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਚ ਐਨੀ ਦੇਰ ਕੌਣ ਖੜੇ 

ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਬੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆਂ 

....

ਸਾਡੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਚੰਦਰੇ ਮਰਜਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ  ਕੌਣ ਪੁੱਗੇ 

ਆਖਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਐਥੇ ਹੁਣ ਵੀ ਤਬੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆਂ  

....

ਸੁਣਿਆਂ ਤੂੰ  ਜਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਣਜ ਕਰਿਆ ਕਰਦੈਂ 

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਧੁਰੋਂ ਕਰੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆਂ  

....

ਤੇਰੀ  ਉਠਣੀ-ਬੇਹਣੀ ਚਿਰਾਂ ਤੋ ਪਛਮ ਦੀ ਹੋਗੀ 

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਅਦੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆਂ 

....

ਤੇਰੀਆਂ ਤਰੱਕੀਆਂ ਦੇ ਹਦਾਂ- ਬੰਨੇ ਕੋਈ ਨਾ ਰਹੇ 

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੱਲੇ ਕੋਰੇ ਤੇਹ੍ਜ਼ੀਬ ਵਾਲੇ ਆਂ 

.....

ਮੁਕਦੀ ਗੱਲ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਕਰ" ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰਾ " 

ਜੀਹਦੇ ਰੰਗ ਵੀ" ਲਾਡੀ" ਸੁਣਿਆ ਅਜੀਬ ਬਾਹਲੇ ਆ 

if like or dislike call me 09653636965

ਹਥਕੜੀਆਂ ਤਾਂ ਛਲੇ ਹੋ ਗਏ

ਜੋਬਨ -ਰੁੱਤੇ ਭਰੇ -ਭਰਾਏ

ਵੀ ਅਸੀਂ ਖਾਲੀ ਪੱਲੇ ਹੋ ਗਏ            

.

ਸ਼ਰੀਕ ਸੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸਾਡੀ ਵੀ 

ਘੜੀ -ਪਲ "ਚ ਕੱਲੇ ਹੋ ਗਏ 

.

ਅਰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ  ਸਾਂ ਕਦੀ 

ਹੁਣ ਫਰਸ਼ ਦੇ ਥੱਲੇ ਹੋ ਗਏ 

.

ਮਾੜੇ ਨਹੀ ਸਾਂ ਐਨੇ ਵੀ ਕਦੇ 

ਜਿੰਨੇ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਦੱਲੇ ਹੋ ਗਏ 

.

ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਲੜ ਲਾਕੇ ਸਾਨੂੰ 

ਸਜਣ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੇ ਹੋ ਗਏ 

.

ਜਦ ਵੀ ਰੋਏ ਨੈਣ ਨੀ ਮਾਏਂ 

ਦੁਖ ਵੀ ਦੂਣ  ਸਵਲੇ ਹੋ ਗਏ                         

.

ਖੈਰ -ਖਬਰ ਨਾ ਆਈ ਕੋਈ 

ਮੋਏ ਕਬੂਤਰ ਘੱਲੇ ਹੋ ਗਏ 

.

ਕਿਥੇ ਸਾਂਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਰਖੀਏ

ਹਥਕੜੀਆਂ ਤਾਂ ਛਲੇ ਹੋ ਗਏ 

.

'ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾਂ " ਬਾਝੋਂ "ਲਾਡੀ "

ਗੀਤ ਵੀ ਰੁਖ਼ੜੇ -ਝੱਲੇ ਹੋ ਗਏ 

ਮੱਕੇ ਵੱਲ ਪਿਠ

ਓਹ ਮੱਕੇ ਵੱਲ ਪਿਠ ਕਰੇਂਦੇ 

ਜੇਹੜੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਦਾ ਹੱਜ ਕਰੇਂਦੇ ਹੂ                                             

ਨਮਾਜ਼ -ਨਿਆਜਾਂ ;ਇਲਮ -ਕਿਤੇਬਾਂ

ਕਦੀ ਮੂਲ ਨਾਂ ਪੱਜ ਕਰੇਂਦੇ ਹੂ 

"ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ "ਨੂੰ ਸਜਦੇ ਕੀਤਿਆਂ

"ਲਾਡੀ "" ਸਾਈ  " ਦਾ ਰੱਜ ਕਰੇਂਦੇ ਹੂ 

ਕੋਠੇ ਚੜ ਜੋ ਬਾਂਗਾਂ ਦੇਂਦੇ " ਬੁੱਲਿਆ "

ਓਹ ਹਸ਼ਰ ਨੂੰ ਲੱਜ ਮਰੇਂਦੇ ਹੂ 

ਟਾਂਵੇਂ -ਟਾਂਵੇਂ ਬੰਦੇ

ਅੱਜਕੱਲ ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ 

ਹਲਾਤ "ਫਰੀਦਾ "ਮੰਦੇ ਨੇ 

ਬਹੁਤੇ ਤਾਂ ਹੁਣ ਰਾਖਸ਼ ਹੋਗੇ 

ਟਾਂਵੇਂ -ਟਾਂਵੇਂ ਬੰਦੇ ਨੇ 

ਬਾਲ ਗਲੀ ਭੁਖੇ -ਨੰਗੇ 

ਤੀਰਥ ਢੋਂਦੇ ਚੰਦੇ ਨੇ 

ਸਚ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਚੜਦੇ ਵੇਖਾਂ 

ਫਰਜਾਂ ਦੇ ਗਲ ਫੰਦੇ ਨੇ 

"ਸਾਈਆਂ "ਦੇ ਨਾਂ ਠਗੀਆਂ ਕਰਦੇ 

ਵੰਨ -ਸਵੰਨੇ ਧੰਦੇ ਨੇ

'ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰ " ਸੁਨਖੇ ਕੀ ਕਰੀਏ 

ਜੇਹੜੇ ਅਮਲਾਂ ਬਾਝੋਂ ਗੰਦੇ ਨੇ 

ਮਾਵਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਕਿਥੋਂ ਲਭ ਲਿਆਵਾ

ਇਕ ਬੇ  ਮਾਏਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ 

ਮਾਵਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ

ਕਿਥੋਂ ਲਭ ਲਿਆਵਾ 

ਇੱਕ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂਹੋਂ ਸੁਣਿਆ 

ਆਹ ਬੁਢੀ ਮੈ ਕਿਥੇ ਛਡ ਕੇ ਆਵਾਂ 

ਕੰਮ ਦੀ ਨਾ ਕਾਰ ਦੀ ਮੈ ਕਿਥੋਂ ਖੁਆਵਾਂ

ਪਰ ਦੋਸਤੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਬ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਇੱਕ ਮਾਂ ਹੀ ਨਹੀ ਮਿਲਦੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਖਾਂ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ 

ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ,ਕਬਰਾਂ ਤੀਕ ਤੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚ ਪਈ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੈਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ .ਕੁਰਾਨੇ -ਪਾਕ ਵਿਚ ਦਰਜ਼ ਹੈ ਕੀ ਅੱਲਾ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਖੁਦ ਪੂਰਾ 

ਨਾ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਮਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਕਾਯਨਾਤ ਮਾਵਾਂ ਲੇਖੇ ਲਾਕੇ ਖੁਦ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ 

ਤੇ ਅਸੀਂ ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰਾਂ ਵਿਚ ਲਈ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ .ਇੱਕ ਮਾਂ ਲਈ ਔਲਾਦ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ ,ਓਸ ਲਈ ਓਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ 

ਆਈ ਮੈ ਮਰਜਾਂ .ਬਕੌਲ ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ "ਤ੍ਰੀਮਤ ਰੋਵੇ ਤਿਨ ਵਾਰ ,ਮਾਤਾ ਰੋਵੇ ਜਨਮ -ਜਨਮ "ਮਤਲਬ ਕੇ ਘਰਵਾਲੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਜਦੀਕੀ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ 

ਰੋਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮਾਂ ਔਲਾਦ ਦਾ ਟੁਰ ਜਾਣਾ ਕਬਰਾਂ ਤਕ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ 

ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਹੈ ,ਦਿਲ ਦੀ ਗਲ ਹੈ ਕੇ ਮੈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ  ਤਰਜੀਹ ਨਹੀ ਦਿਤੀ .ਬਸ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤਾਂ ਓਸ ਖੁਦਾ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰੋੰ 

ਹਜ਼ਾਰ ਨੇਹ੍ਮ੍ਤਾਂ ਨੇ .ਥੋਨੂੰ ਵੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ ਜੇਹੜੀ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਆਥਣ ਤੀਕ ਥੋਡੀ ਘਰ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਰਾਹ ਨੇਕ ਦੁਆ ਨਾਲ ਮੰਗਦੀ ਹੈ 

ਸ਼ਾਲਾ !ਸਭ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਲਾਮਤ ਰਖੀ

                    ਆਮੀਨ

'

ਮਾਵਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਕਿਥੋਂ ਲਭ ਲਿਆਵਾ

ਇਕ ਬੇ  ਮਾਏਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ 

ਮਾਵਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ

ਕਿਥੋਂ ਲਭ ਲਿਆਵਾ 

ਇੱਕ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂਹੋਂ ਸੁਣਿਆ 

ਆਹ ਬੁਢੀ ਮੈ ਕਿਥੇ ਛਡ ਕੇ ਆਵਾਂ 

ਕੰਮ ਦੀ ਨਾ ਕਾਰ ਦੀ ਮੈ ਕਿਥੋਂ ਖੁਆਵਾਂ

ਪਰ ਦੋਸਤੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਬ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਇੱਕ ਮਾਂ ਹੀ ਨਹੀ ਮਿਲਦੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਖਾਂ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ 

ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ,ਕਬਰਾਂ ਤੀਕ ਤੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚ ਪਈ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੈਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ .ਕੁਰਾਨੇ -ਪਾਕ ਵਿਚ ਦਰਜ਼ ਹੈ ਕੀ ਅੱਲਾ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਖੁਦ ਪੂਰਾ 

ਨਾ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਮਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਕਾਯਨਾਤ ਮਾਵਾਂ ਲੇਖੇ ਲਾਕੇ ਖੁਦ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ 

ਤੇ ਅਸੀਂ ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰਾਂ ਵਿਚ ਲਈ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ .ਇੱਕ ਮਾਂ ਲਈ ਔਲਾਦ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ ,ਓਸ ਲਈ ਓਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ 

ਆਈ ਮੈ ਮਰਜਾਂ .ਬਕੌਲ ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ "ਤ੍ਰੀਮਤ ਰੋਵੇ ਤਿਨ ਵਾਰ ,ਮਾਤਾ ਰੋਵੇ ਜਨਮ -ਜਨਮ "ਮਤਲਬ ਕੇ ਘਰਵਾਲੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਜਦੀਕੀ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ 

ਰੋਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮਾਂ ਔਲਾਦ ਦਾ ਟੁਰ ਜਾਣਾ ਕਬਰਾਂ ਤਕ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ 

ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਹੈ ,ਦਿਲ ਦੀ ਗਲ ਹੈ ਕੇ ਮੈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ  ਤਰਜੀਹ ਨਹੀ ਦਿਤੀ .ਬਸ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤਾਂ ਓਸ ਖੁਦਾ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰੋੰ 

ਹਜ਼ਾਰ ਨੇਹ੍ਮ੍ਤਾਂ ਨੇ .ਥੋਨੂੰ ਵੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ ਜੇਹੜੀ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਆਥਣ ਤੀਕ ਥੋਡੀ ਘਰ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਰਾਹ ਨੇਕ ਦੁਆ ਨਾਲ ਮੰਗਦੀ ਹੈ 

ਸ਼ਾਲਾ !ਸਭ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਲਾਮਤ ਰਖੀ

                    ਆਮੀਨ

'

ਮਾਵਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਕਿਥੋਂ ਲਭ ਲਿਆਵਾ

ਇਕ ਬੇ  ਮਾਏਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ 

ਮਾਵਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ

ਕਿਥੋਂ ਲਭ ਲਿਆਵਾ 

ਇੱਕ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂਹੋਂ ਸੁਣਿਆ 

ਆਹ ਬੁਢੀ ਮੈ ਕਿਥੇ ਛਡ ਕੇ ਆਵਾਂ 

ਕੰਮ ਦੀ ਨਾ ਕਾਰ ਦੀ ਮੈ ਕਿਥੋਂ ਖੁਆਵਾਂ

ਪਰ ਦੋਸਤੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਬ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਇੱਕ ਮਾਂ ਹੀ ਨਹੀ ਮਿਲਦੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਖਾਂ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ 

ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ,ਕਬਰਾਂ ਤੀਕ ਤੇ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚ ਪਈ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੈਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ .ਕੁਰਾਨੇ -ਪਾਕ ਵਿਚ ਦਰਜ਼ ਹੈ ਕੀ ਅੱਲਾ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਖੁਦ ਪੂਰਾ 

ਨਾ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਮਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਕਾਯਨਾਤ ਮਾਵਾਂ ਲੇਖੇ ਲਾਕੇ ਖੁਦ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ 

ਤੇ ਅਸੀਂ ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰਾਂ ਵਿਚ ਲਈ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ .ਇੱਕ ਮਾਂ ਲਈ ਔਲਾਦ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ ,ਓਸ ਲਈ ਓਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ 

ਆਈ ਮੈ ਮਰਜਾਂ .ਬਕੌਲ ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ "ਤ੍ਰੀਮਤ ਰੋਵੇ ਤਿਨ ਵਾਰ ,ਮਾਤਾ ਰੋਵੇ ਜਨਮ -ਜਨਮ "ਮਤਲਬ ਕੇ ਘਰਵਾਲੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਜਦੀਕੀ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ 

ਰੋਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮਾਂ ਔਲਾਦ ਦਾ ਟੁਰ ਜਾਣਾ ਕਬਰਾਂ ਤਕ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ 

ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਹੈ ,ਦਿਲ ਦੀ ਗਲ ਹੈ ਕੇ ਮੈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ  ਤਰਜੀਹ ਨਹੀ ਦਿਤੀ .ਬਸ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤਾਂ ਓਸ ਖੁਦਾ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰੋੰ 

ਹਜ਼ਾਰ ਨੇਹ੍ਮ੍ਤਾਂ ਨੇ .ਥੋਨੂੰ ਵੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ ਜੇਹੜੀ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਆਥਣ ਤੀਕ ਥੋਡੀ ਘਰ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਰਾਹ ਨੇਕ ਦੁਆ ਨਾਲ ਮੰਗਦੀ ਹੈ 

ਸ਼ਾਲਾ !ਸਭ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਲਾਮਤ ਰਖੀ

                    ਆਮੀਨ

'