Friday, 6 May 2011

ਰੋਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ

ਰੱਬਾ ਪੁੱਤ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਹੋਣ ਜੀਨਾਂਦੇ 
ਓਹ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਲ ਨੇ ਕਾਹਦੇ 
ਖੜਕੇ ਡਿਓਢੀ ਵਿਚ ਰੋਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ 
ਪੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੇਖਕੇ ਆਉਣ ਦੀਆਂ ਰਾਵਾਂ 

ਪੰਜ ਸਾਲ ਹੋਗੇ ਪੂਰੇ ਖਤ ਵੀ ਨਾ ਪਾਇਆ 
ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸੋਂ ਕਾਂ ਵੀ ਉੱਡਕੇ ਨਾ ਆਇਆ 
ਮੰਦਰ -ਮਸੀਤੀਂ ਲਖ ਮੰਗੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ 
ਖੜਕੇ .... ......... .......... ........

ਹਾੜੇ ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਕੈਦੀ ਲਖਾਂ ਰੁਲਦੇ ਨੇ ਜੇਲੀਂ 
ਵਢ-ਵਢ ਖਾਈ ਜਾਵੇ ਸੁੰਨੀ ਰੰਗਲੀ  ਹਵੇਲੀ 
ਉਮਰ ਹੰਢਾ ਲਈ ਸਾਰੀ ਹੌਕਿਆਂ ਤੇ ਹਾਵਾਂ
ਖੜਕੇ ......... ............ .......... .....

ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸੰਦੂਕ ਵਿਚੋਂ ਕਢ -ਕਢ ਤੱਕੇ 
ਲਾਡਲੇ ਦੀ ਫੋਟੋ ਚੁੰਮ ਸਾਂਭ -ਸਾਂਭ ਰਖੇ 
ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਸਿੱਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ 
ਖੜਕੇ ......... ........ .......... ..........

ਏਕ ਵਾਰੀ ਗੇੜਾ ਪਿੰਡ' ਮਾਰ ਮਸਤਾਨੇ- ਯਾਰਾ '
ਲੱਗਦਾ ਨੀ ਜੀ ਕਿਤੇ ਦੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸਾਰਾ 
ਰਹਿਣੀਆਂ ਨੀ ਮਾਵਾਂ ਸਦਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਚਾਵਾਂ 
ਖੜਕੇ .......... .......... .............. .
ਪੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ........ ........ ....... ........ 

No comments:

Post a Comment