ਯਾਦਾਂ

ਰੱਬ ਸੋਹਣਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪੇ ਪਰਖੇ ,ਸਾਡਾ ਕੰਮ  ਸੀ ਚਾਹੁਣਾ ਵੇ 

ਸਾਡੇ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨੀ ਸੀ ਤੇਰਾ ਹਿੱਜਰ ਹੰਢਾ ਉਣਾ ਵੇ 

ਅਖੀਆਂ ਦੇ ਵਸ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆ ਹੁਣ ਕਿਓਂ ਯਾਦਾਂ 'ਚੋਂ ਵਿੱਸਰ ਗਿਆ 

ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤੇਰਾ ਵੈਰੀਆਂ 'ਚੋਂ ਮੁੱਕ ਜ਼ਿਕਰ ਗਿਆ 

.....

ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੰਜ਼ਲ ਲਭ ਲਈ ਅਸੀਂ ਚੰਨ ਤਾਰਿਆਂ ਜਿਓਂ ਟੁਰਦੇ ਰਹੇ 

ਸਧਰਾਂ ਦੇ ਲੜ ਲਾਕੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਚਿਆਂ ਵਾਂਗਰ  ਖੁਰਦੇ ਰਹੇ 

ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਖਾਤਰ ਜਿਨਾ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ ਤੂੰ ਓਨਾ ਹੀ ਬੇਫਿਕਰ ਰਿਹਾ 

ਅਖੀਆਂ ਦੇ ...................... .............. ............. ........

.........

ਜਦ ਕਿਧਰੇ ਕੋਈ ਮਿਲਦਾ ਵੇ ਸਾਡੇ ਹੌਲ ਕਾਲਜੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ 

ਸਾਨੂੰ  ਵੀ ਕੋਈ ਪੁਛ  ਕੇ ਵੇਖੇ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਵਿਛੋੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਵੇ 

ਖਿੜਿਆ ਫੁੱਲ ਬਹਾਰਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬਿਨ ਝਖੜਆਂ  ਦੇ ਬਿਖਰ ਗਿਆ 

ਅਖੀਆਂ ਦੇ .......... ............. ........... ................... ..

........

ਹਸਣਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲੇ ਨਹੀ ਤੇਰੇ ਲੋਕੇ ਹਸਣ ਨਹੀ ਦੇਂਦੇ ਵੇ 

ਰੰਨ ਰੰਡੇਪਾ ਕੱਟ ਲੈਂਦੀ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਕੱਟਣ ਨਹੀ ਦੇਂਦੇ ਵੇ 

ਗੀਤ ਲਿਖੂਂ ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਜਿਓੰਦਾ ਵੇ ਜਦ ਤੀਕਰ ਰਿਹਾ 

ਅਖੀਆਂ ਦੇ .......... ........... .............. ................ .

ਕਾਸ਼ !

ਕਾਸ਼ ! ਏਦਾਂ ਦੇ ਹਲਾਤ ਹੋ ਜਾਣ    

ਮਿੱਤਰਾਂ  ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਖਮਾਂ  

ਤੋਂ ਪੈਂਡਾ  ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ 

ਤੇ ਮੈਂ ਕੱਲਾ -ਕਹਿਰਾ

ਰੋਹੀਆਂ ਦਾ ਬਿਰਖ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂ 

ਜੇ ਕਿਤੇ' ਮਸਤਾਨੇ -ਯਾਰਾਂ '

ਸਿਰ ਜੀਣ ਦੀ ਲਾਡੀ 

ਸੀਨਿਓਂ ਤਾਂਘ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ 

ਕੁੜੀ

ਕੁੜੀ ਨਹੀ 

ਲਾਜਵੰਤੀ ਦਾ ਕੋਈ 

ਫੁੱਲ ਸੀ ਓਹ 

ਜੇ ਮੈਂ ਛੁੰਹਦਾ ਤਾਂ 

ਉਸ ਮੁਰਝਾ ਜਾਣਾ ਸੀ 

....

ਸੀ ਨਿਵਾਣਾ ਨੂੰ ਵੱਗਦੀ 

ਗੰਗਾ ਦੀ ਨਿਰਮਲ 

ਧਾਰ ਕੋਈ 

ਜੇ ਮੈਂ ਪੀਂਦਾ ਤਾਂ 

ਉਸ ਗੰਧਲਾ ਜਾਣਾ ਸੀ 

... 

ਸ਼ਾਇਦ ਹਰ ਸ਼ੈ ਸੀ 

ਅਕਸ ਉਸਦਾ 

ਤੱਕਣ ਦਾ ਹੀਆ ਕਰਦਾ ਤਾਂ 

ਉਸ ਨਜਰ ਆ ਜਾਣਾ ਸੀ 

ਮਾਂ

ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ ਦੁਆਵਾਂ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਫ਼ਰ ਤੋਂ ਵਾਫ਼ਰ ਨੇ 

'ਮਸਤਾਨੇ ਯਾਰਾ ਇੱਕ ਦੁਆ ਜੋ ਦਿੱਤੀ ਮਾਂ ਨੇ ਜੰਨਤ ਜਾਪੇ 

ਰਸਮੀ ਜਾਪਣ ਬਾਕੀ ਸਭ ਦੁਆਵਾਂ ਜਾਂ ਕਾਫ਼ਰ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ਰ ਨੇ 

ਰੋਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ

ਰੱਬਾ ਪੁੱਤ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਹੋਣ ਜੀਨਾਂਦੇ 

ਓਹ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਲ ਨੇ ਕਾਹਦੇ 

ਖੜਕੇ ਡਿਓਢੀ ਵਿਚ ਰੋਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ 

ਪੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੇਖਕੇ ਆਉਣ ਦੀਆਂ ਰਾਵਾਂ 

ਪੰਜ ਸਾਲ ਹੋਗੇ ਪੂਰੇ ਖਤ ਵੀ ਨਾ ਪਾਇਆ 

ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸੋਂ ਕਾਂ ਵੀ ਉੱਡਕੇ ਨਾ ਆਇਆ 

ਮੰਦਰ -ਮਸੀਤੀਂ ਲਖ ਮੰਗੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ 

ਖੜਕੇ .... ......... .......... ........

ਹਾੜੇ ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਕੈਦੀ ਲਖਾਂ ਰੁਲਦੇ ਨੇ ਜੇਲੀਂ 

ਵਢ-ਵਢ ਖਾਈ ਜਾਵੇ ਸੁੰਨੀ ਰੰਗਲੀ  ਹਵੇਲੀ 

ਉਮਰ ਹੰਢਾ ਲਈ ਸਾਰੀ ਹੌਕਿਆਂ ਤੇ ਹਾਵਾਂ

ਖੜਕੇ ......... ............ .......... .....

ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸੰਦੂਕ ਵਿਚੋਂ ਕਢ -ਕਢ ਤੱਕੇ 

ਲਾਡਲੇ ਦੀ ਫੋਟੋ ਚੁੰਮ ਸਾਂਭ -ਸਾਂਭ ਰਖੇ 

ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਸਿੱਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ 

ਖੜਕੇ ......... ........ .......... ..........

ਏਕ ਵਾਰੀ ਗੇੜਾ ਪਿੰਡ' ਮਾਰ ਮਸਤਾਨੇ- ਯਾਰਾ '

ਲੱਗਦਾ ਨੀ ਜੀ ਕਿਤੇ ਦੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸਾਰਾ 

ਰਹਿਣੀਆਂ ਨੀ ਮਾਵਾਂ ਸਦਾਂ ਬੋਹੜ ਦੀਆਂ ਚਾਵਾਂ 

ਖੜਕੇ .......... .......... .............. .

ਪੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ........ ........ ....... ........ 

कितने लादेन?

लादेन को मारकर अमेरिका इस गफलत में ना रहे क़ि उसने फतह हासिल कर ली है और आतकवाद को  खत्म करने का उसने अपने अवाम और देश -दुनिया से जो वादा  किया था,उसे उसने पूरा कर दिया है .ना जाने अभी और कितने लादेन जिंदा है और कितने ही इस घटना के बाद और     पैदा होंगे ,क्योकि  लगभग डेढ़ दशक से या वर्ल्ड ट्रेड सेंटर पर हमले के बाद अमेरिका जी जान से लादेन को मारने के लिए दर-ब-दर भटकता रहा है और अपनी जनता के मुह से निवाला  छिनकर अरबों डालर खर्च कर चूका है .ना जाने किते ही सैनिक  उसके मरे है ,तब कही जाकर एक लादेन मरा है .इतने अरसे में लादेन ने देश दुनिया में अल -कायदा का एक विशाल नेटवर्क पैदा कर दिया होगा ,जब तक उसका नेटवर्क नेस्ताबुद नही होगा अमेरिका को यह नही समझना चाहिए के लादेन मार लिया और घोड़े बेचकर सो जाओ ,आतकवाद को खत्म करने के वर्ल्ड -टूर पर निकले अमेरिका को अभी अफगानिस्तान में और इराक में ज्मुहरिय्त कायम करनी है और वहां जिस मंशा से उसकी सेनाओ ने अपनी छावनिया बनाई थी दिखाना  है वहां खेल के मैदान कब बनते है?